μεγάλη κρίση στην αγορά της Τρίπολης: βρέθηκε ο ένοχος

Σκίτσο της 23.05.2010. Δημοσιεύθηκε στην μηνιαία εφημερίδα Οδός Αρκαδίας (φύλλο 191 - Μάιος 2010)

Το σκίτσο αυτό το είχα "μέσα" μου από καιρό. Τελικά, το αποτύπωσα στο χαρτί με ...ένα μήνα καθυστέρηση, λόγω έλλειψης ελεύθερου χρόνου. Κι όμως, παρά το πέρασμα του χρόνου, είναι ακόμα επίκαιρο (δυστυχώς) -και είμαστε ακόμα μόνο στην αρχή...
Η ταμπελίτσα ΔΝΤ1 ήταν ιδέα της τελευταίας στιγμής (οποιαδήποτε ομοιότητα με υπάρχοντα ΜΜΕ είναι εντελώς συμπτωματική).

Ελλάς - ΔΝΤ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

Και ζήσανε αυτοί (οι τραπεζίτες) καλά κι εμείς ...να ζήσουμε να τη θυμόμαστε (την περήφανη Ελλαδίτσα).

Χάσαμε τον πόλεμο, ερήμην
(από τις Στιχοπλοκίες της ξενιτιάς)

ΔΝΤ με περιτύλιγμα ΕΕ

Σκίτσο της 25.03.2010.
Αντί προσωπικών σχολίων, προτείνω δύο πρόσφατα άρθρα του Γιώργου Δελαστίκ (Έθνος, 24.03 και 26.03.2010). Η εβδομάδα (ή δεκαετία;) των Παθών τώρα ξεκινά...

επιτέλους, μια άσπρη μέρα

Σκίτσο της 20.03.2010 - απαραίτητη η γονική συναίνεση ;-)

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Ένα DVD "ψυχαγωγικού" περιεχομένου ήρθε ν' αναζωογονήσει τη σεξουαλική ζωή του Έλληνα οικογενειάρχη. Η Τζούλια έγινε εν μια νυκτί η αγαπημένη ψηφιακή ερωμένη κάθε πικραμένου. Μόνο με 20 ευρώ, ξέχνα τις σκοτούρες της καθημερινότητας! Κυκλοφόρησαν στα περίπτερα 200.000 DVD κι εξαντλήθηκαν εν ριπή οφθαλμού (σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ), ενώ άγνωστος είναι ο αριθμός download στο διαδίκτυο... Το εθνικό μας σπορ απενοχοποιείται!

είμαι χαρταητός χωρίς φτερά

Σκίτσο της 15.02.2010.

Καλή Σαρακοστή... Αυτή τη φορά προβλέπεται παρατεταμένη νηστεία, πέραν των 40 ημερών, μέχρι νεωτέρας διαταγής των ...επιτηρητών μας.
Βλ. σχετικό άρθρο της σατιρικής εφημερίδας Το Ποντίκι.

Εδώ θα βρεις το περσινό μου καθαροδευτεριάτικο σκαρίφημα.

γονικές παροχές γιοκ

Σκίτσο του γράφοντος, 17.01.2010. Το αφιερώνω στον ξενιτεμένο Έλληνα φοιτητή.

αποκλειστικό: το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του Γιώργου

Σκαρίφημα του γράφοντος, 27.12.2009.

Άντε, καλή χρονιά, κατά πάσα πιθανότητα 2010.

νίπτει τας χείρας με μανίκια σηκωμένα

Ξεκίνησε "δυνατά": με επικοινωνιακά τεχνάσματα, παράξενους τίτλους υπουργείων, εξαγγελίες-κράχτες... Κι έπειτα ήρθαν τα ...άδεια ταμεία. "Λεφτά δεν υπάρχουν", αναφώνησε ο ΓΑΠ (Γιώργος ο Αντιεξουσιαστής Πρωθυπουργός) και το "νέο" δεν το έμαθε χθες. Σίγουρα το γνώριζε κι όταν έκανε εξαγγελίες παροχών, προεκλογικώς.
Πόσο ανόητοι πιστεύουν πως είμαστε, τελικά;
Πάντως, ειλικρινά, εύχομαι να τα πάει καλά η νέα κυβέρνηση. Για το καλό όλων μας.

Το σημερινό σκίτσο το αφιερώνω στον Άγνωστο Έλληνα Μαλάκα. Που όλα τα υπομένει και τους ίδιους πάει και ψηφίζει. Δεν έχει σωστή κρίση, έχει τουλάχιστον γερή κράση.

μαθαίνουμε για το περιβάλλον εξ απαλών ονύχων

κλικ επάνω στην εικόνα για μεγέθυνση

Το νέο σκαρίφημα δεν έγινε με πένα και χαρτί, αλλά με ...playmobil. Καθώς έπαιζα με το μικρό μου γιο (ηλικίας 17 μηνών παρά κάτι ψιλά), σκέφτηκα να τον προετοιμάσω για το ...μέλλον των ελληνικών δασών. Ψέμματα, απλώς ήθελα να παίξω κι εγώ, να θυμηθώ τα χρόνια εκείνα τα παλιά που έπαιζα με playmobil. Τότε ήταν της μόδας οι Αμερικανοί στρατιώτες, το σχετικό φρούριο και οι Ινδιάνοι (χωρίς φρούριο). Τότε δε γνωρίζαμε τίποτα για ...ανθρώπινα δικαιώματα. Εκατόμβη θυμάτων κι απ' τις δυο πλευρές. Τουλάχιστον για τα παιδιά μικρής ηλικίας, η θεματολογία δείχνει να είναι πιο "ευγενής": δεντράκια, προβατάκια, παιδάκια και μαμάδες. Αξιοσημείωτη είναι η παρεχόμενη δυνατότητα ...δημιουργικής παρέμβασης στα προκάτ σενάρια που απεικονίζονται στα κουτιά συσκευασίας. Ιδού λοιπόν μια μικρογραφία ελληνικού δάσους, πριν και μετά την "αξιοποίησή" του.

αποκλειστικό: η Ελλάδα μετά τις εκλογές

Ο πρωθυπουργός εξαγγέλλει πρόωρες εκλογές, ουσιαστικά παραιτείται. Πρόκειται για πολιτική αυτοκτονία, στην παρούσα συγκυρία. Με τα πολλά, το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται νεκραναστημένο. Ο Γιωργάκης έγινε Γιώργος και δηλώνει έτοιμος να κυβερνήσει. Η κατάσταση είναι σοβαρή. Αυτή τη φορά μάλλον δε γλιτώνουμε από την πράσινη λαίλαπα...

Το μόνο παρήγορο: ανοίγει ένα νέο λαμπρό κεφάλαιο στην ιστορία της ελληνικής σάτιρας και γελοιογραφίας.

Ένας φίλος το διατύπωσε διαφορετικά:
Είχαμε κυβέρνηση για κλάματα. Θα έχουμε κυβέρνηση για γέλια!

η υπομονή έχει τα όριά της -η αυθαιρεσία πάλι, όχι

Αγανάκτηση κι οργή αισθάνομαι. Είμαστε όλοι εμπρηστές, ο καθένας με τον τρόπο του. Ναι, σε σένα μιλάω, που προτίμησες να πας για μπάνιο στη θάλασσα, αντί να ψηφίσεις. Και σε σένα, που έχτισες στο δάσος το αυθαίρετο. Κι εσύ, ναι, εσύ με τις "υψηλές γνωριμίες", καραδοκείς, σου πέφτουν τα σάλια, θες να κάνεις τα ίδια -και χειρότερα! Κι εγώ, δεν πάω πίσω. Από τον καναπέ μου, βλέπω τη φωτιά, όπως κι εσύ.
Απ΄ό,τι φαίνεται, κάποιοι πιστεύουν πως δεν υπάρχει όριο στην ατίμωση της φύσης, δεν υπάρχει όριο στην ανθρώπινη απληστία. Υπάρχει όμως η Ύβρις. Κάτι παραπάνω γνώριζαν οι παλιότεροι...

Το παραπάνω σκαρίφημα το έφτιαξα σήμερα βιαστικά, οι γραμμές του είναι κάπως "βρώμικες", όμως το ανέβασα ως έχει. Ό, τι έχει να πει, το λέει.

Ο παρακάτω διάλογος είναι από το ιστολόγιό μου Ο Καραγκιόζης στην Ελβετία (ο γράφων είναι ξενιτεμένος από το 2003):
ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Δε μου λες ρε Χατζατζάρη, εδώ στην Ελβετία γιατί τα δάση δεν παίρνουνε φωτιά όπως στην Ελλάδα;
ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Καραγκιόζη μου, στην Ελβετία οι εμπρησμοί απαγορεύονται...

Διάβασε όλο το σχετικό "επεισόδιο"με τον Καραγκιόζη εδώ.

πολιτιστικό καλοκαίρι στην Τρίπολη (σκίτσο από το αρχείο)

Αυτό είναι ένα καλοκαιρινό σκιτσάκι που ανέσυρα από το αρχείο. Το έκανα πριν από 5 χρόνια (09.06.2004) και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Οδός Αρκαδίας.

Πάντως, το φετινό πρόγραμμα καλλιτεχνικών εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν στην Τριπολιτσά δείχνει τουλάχιστον ενδιαφέρον...

γι'αυτή την πανδημία δεν κάναμε τίποτα (σκίτσο από το αρχείο)

Ένα ακόμη σκίτσο από το αρχείο (12.06.2001) που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Οδός Αρκαδίας. Συνδυάζει τις τότε εξαγγελίες της κυβέρνησης για "ανωτατοποίηση των ΤΕΙ" με το οικιστικό πρόβλημα της Τριπολιτσάς και όλων των τερατουπόλεων της χώρας μας.

Στην επικαιρότητα σήμερα, η πανδημία της "γρίπης των χοίρων" και τα μέτρα αντιμετώπισής της. Αντίθετα, για την πανδημία της πολυκατοικίας, που είναι σε έξαρση από το 1960 ως σήμερα αδιαλείπτως, δεν κάναμε τίποτα. Περιμένουμε με μακαριότητα το οριστικό τέλος.

Ένα άλλο σχετικό σκίτσο και σχόλιο του γράφοντος θα βρεις κι εδώ.

εθελοντική αιμοδοσία

κάνε κλικ επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση

Σκίτσα από το αρχείο (1998).

Το 1998, ως 4ετής φοιτητής στην Ιατρική Πάτρας είχα τη χαρά να συμμετέχω στην Φοιτητική Ομάδα Εθελοντικής Αιμοδοσίας (ΦΟΕΑ) που ιδρύθηκε εκείνη την εποχή με την υποστήριξη της Καθηγήτριας Αιματολογίας Α. Μανιάτη. Στα πλαίσια της προσπάθειας ευαισθητοποίησης φοιτητών και πολιτών, η ΦΟΕΑ επιμελήθηκε το σχεδιασμό ενημερωτικού φυλλαδίου τεσσάρων σελίδων με μονοχρωμία (low budget ;-), ενώ οι φίλοι της ομάδας μου εμπιστεύθηκαν την εικονογράφησή του. Σκοπός μας ήταν να περιγράψουμε τη διαδικασία της αιμοδοσίας με χιούμορ και κάποια "ελαφρότητα", καθώς απευθυνόμασταν κυρίως σε νέους ανθρώπους. Βλέποντας τα σκίτσα, μάλλον θα νομίζετε ότι ...παίζω με τις φοβίες των υποψηφίων αιμοδοτών! Λέτε να τους αποθάρρυνα;
11 χρόνια μετά, δε γνωρίζω εάν υφίσταται ΦΟΕΑ στην Πάτρα. Διαπιστώνω όμως με χαρά πως η ΦΟΕΑ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων που ιδρύθηκε πριν από εκείνη της Πάτρας (το 1980) είναι δραστήρια κι έχει ιστολόγιο καθώς και σελίδα στο facebook!

Η εθελοντική αιμοδοσία είναι στάση ζωής. Ενημερώσου - γίνε κι εσύ εθελοντής αιμοδότης!
Η ιστοσελίδα του Πανελληνίου Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών εδώ.

Τρίπολη, μια πόλη ερωτική (σκίτσο από το αρχείο)

Σκίτσο από το αρχείο (14.04.2001) που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Οδός Αρκαδίας.

Δίνω συνέχεια σε μια σειρά δημοσιεύσεων παλαιών σκαριφημάτων μου, που αγαπώ ως παιδιά μου. Το συγκεκριμένο σκιτσάκι (φτιαγμένο στο "πόδι", τ' ομολογώ) αναφέρεται στο γνωστό έγκλημα των τελευταίων 30-40 ετών. Η οικιστική βαρβαρότητα, η ασέλγεια στο σώμα της Τριπολιτσάς μας (και σε όλες σχεδόν τις "σύγχρονες" πόλεις της χώρας) ήταν ανελέητη, η καταστροφή είναι πλέον σχεδόν ολοκληρωτική. Κάποια ελάχιστα χαμηλά σπιτάκια απόμειναν μονάχα (για πόσο ακόμα;), που μοιάζουν με μνημόσυνο της χαμένης μας αισθητικής, της απαιδευσίας μας, της κλιμακούμενης πολιτιστικής έκπτωσής μας. Εμείς, βυθισμένοι στη μακαριότητά μας, παθητικοί θεατές όλα αυτά τα χρόνια (ή ενεργοί θύτες), είμαστε συνεργοί στο έγκλημα (φόνος εξ αμελείας για τους περισσότερους από μας, ενώ για άλλους -πολιτικούς άρχοντες και "παρατρεχάμενους", κυρίως- σίγουρα είναι εκ προμελέτης)...

Τις προάλλες, με αφορμή αυτό το θέμα, κάποιος blogger μοιράστηκε μαζί μου τα εξής λόγια του Νίκου Καζαντζάκη (δε γνωρίζω από ποιο έργο του προέρχονται) : "Το τοπίο επιδρά στην ψυχή του ανθρώπου, στο βίωμα και στους κρυφούς λογισμούς του, σαν μουσική. Κάθε φορά που το νιώθεις βαθύτερα, ρυθμίζεσαι καλύτερα μαζί του. Βρίσκεις νέα στοιχεία ισορρόπησης κι ελευθερίας".
Κατόπιν, αναρωτήθηκε: Ποια στοιχεία ισορρόπησης κι ελευθερίας να βρούμε οι σύγχρονοι Έλληνες μέσα στην τόση ασχήμια των πόλεών μας;
Τί να του απαντήσει κανείς... Σιωπή...

Μια παλαιότερη σχετική ανάρτησή μου σε "αδελφό" ιστολόγιο, θα βρεις εδώ.

φαντάρος με τάσεις φυγής (σκίτσο από το αρχείο)

Σκίτσο αρχείου (16.09.2002), από την περίοδο της στρατιωτικής μου θητείας στο Χαλκιό της Χίου, 7 χρόνια πριν. Ένα ...όνειρο φθινοπωρινής νυκτός, σχεδιασμένο στο ιατρείο της μονάδος.
Ας είσαι καλά, όπου κι αν βρίσκεσαι.

Μαλλιαροπούλειο Θέατρο Τρίπολης: χθες, σήμερα, αύριο (σκίτσο από το αρχείο)

Ένα παλιό σκιτσάκι (2001 μ.Χ.) που δημοσιεύθηκε στον εφημερίδα Οδός Αρκαδίας. Μας υπενθυμίζει την πολυετή εγκατάλειψη, την ατίμωση που υπέστη το στολίδι της Τρίπολης, το Μαλλιαροπούλειο Θέατρο... Τα χρόνια περνούν, ευτυχώς κάποια πράγματα αλλάζουν σ'αυτό τον τόπο (αφού φτάσουν στο "ως εδώ και μη παρέκει"). Σε λίγον καιρό λοιπόν, πιθανότατα μέσα στο 2010, αναμένεται να ολοκληρωθούν οι εργασίες αναπαλαίωσης του θεάτρου, ακριβώς 100 χρόνια μετά την ανέγερσή του (1910) !

Το Μαλλιαροπούλειο θέατρο κτίστηκε με δωρεά του ιατρού Ιωάννη Μαλλιαρόπουλου, σε σχέδια του περίφημου αρχιτέκτονα Αναστασίου Μεταξά. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ. Επίσης, το τελευταίο φύλλο (Μαρτίου 2009) της εφ. Οδός Αρκαδίας αναφέρεται σχετικώς στη σελ.18.

Όλα καλά και όμορφα. Μένει μόνο μια ..."λεπτομερειούλα": ν'αποκτήσουμε μια μέρα την Παιδεία που θα είναι επιτέλους αντάξια της ιστορίας του τόπου μας. Ώστε το Μαλλιαροπούλειο Θέατρο να μην καταντήσει να κόβει εισιτήρια ως ...μουσείο, σα να πρόκειται για μνημόσυνη τελετή περασμένων μεγαλείων. Ευτυχώς, η Θεατρική Ομάδα Τρίπολης, τα τελευταία 25 χρόνια φροντίζει να μας ανοίγει διάπλατα παράθυρο με θέα στην κατά τ'άλλα ακριβοθώρητη (για την Τρίπολη) τέχνη του θεάτρου. Από τη γωνιά αυτή θέλω να ευχαριστήσω όλα τα μέλη της θεατρ. ομάδας για την προσφορά τους στη πόλη μας, ιδιαιτέρως δε τη Γεωργία Δάλκου.

ιστορίες από τον στρατό: πρωινή αναφορά τη Μεγάλη Πέμπτη (σκίτσο από το αρχείο)

Σκίτσο από το αρχείο (02.05.2002). Εκείνη την περίοδο ήμουν φαντάρος στη Χίο. Ήταν η πρώτη φορά που έκανα Πάσχα μακριά από την Τρίπολη και την οικογένειά μου... Πέρασαν 7 ολόκληρα χρόνια από τότε!

φεστιβάλ-πεζόδρομος σημειώσατε 2 (σκίτσο από το αρχείο)

Σκίτσο από το αρχείο (24.07.2001) που δημοσιεύθηκε στη μηνιαία εφημερίδα ΟΔΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ . Χωρίς σχόλιο...

ο χαρταετός πεθαίνει στον αέρα

Ένα καθαροδευτεριάτικο σκαρίφημα-μνημόσυνο των παιδικών μας ονείρων...

ακούστε το "βαλς των χαμένων ονείρων" του Μάνου Χατζιδάκι (YοuTube)