Υψηλή στρατηγική στην καθημερινότητα του 'Ελληνα

(κλικ επάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

Σκαρίφημα του γράφοντος με το βλέμμα στον εξαθλιωμένο, ταπεινωμένο Έλληνα. Χωρίς περαιτέρω σχόλια.
Ο νοών νοείτω.

Γ.Σ.
Λωζάννη

πέντε μήνες άσφαιρος

Έχουν περάσει περίπου 5 μήνες από την τελευταία μου ανάρτηση, από την τελευταία φορά που έπιασα στα χέρια μου μια πένα με πρόθεση να σταματήσω το χρόνο και ν' αναπαραστήσω την επικαιρότητα μ' ένα σκαρίφημα. Προσπαθώ να το εξηγήσω. Το σκαρίφημα ήταν (και λογικά είναι ακόμα) μια εσωτερική ανάγκη. Τί συνέβη λοιπόν;
Θα μου πείτε, γιατί θα έπρεπε να σας αφορά αυτό; Εξάλλου, όπως εξηγεί ο τίτλος του ιστολογίου, πρόκειται για σκαριφήματα που δεν θ' αλλάξουν τον κόσμο... άρα δεν ήταν σημαντική απώλεια για τον κόσμο. Επομένως, δεν θα πω περισσότερα. Ίσως αύριο κιόλας ξεπεταχτεί κάποιο σκαρίφημα. Ίσως ποτέ.

Αντί επιλόγου...

Μαύρο, σαν το Μνημόνιο, σαν την απαγόρευση του ονείρου, σαν τον Θάνατο.
Αλλά και σαν τον σχολικό μαυροπίνακα που μας καλεί να πάρουμε την κιμωλία και να γράψουμε πάλι απ' την αρχή για τ' αναγκαία... γι' αυτά για τα οποία θ' αγωνιστούμε όπως και παλιότερα: Ελευθερία, Ανεξαρτησία, Δημοκρατία.

(Αεί) Παίδες, καλή λευτεριά.

Γ.Σ.
18.03.2012

αποκλειστικό: ο πρωθυπουργός στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και λέει το πρώτο ΌΧΙ

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του ιστολογίου μας, ο πρωθυπουργός της Ελλάδος-Τρόϊκα θα παρευρεθεί στις εορταστικές εκδηλώσεις για την Επέτειο του Όχι. Ειδικά διαμορφωμένη εξέδρα θα φιλοξενήσει το πρωθυπουργικό ζεύγος ΓΑΠ-ΡΑΪΧενμπαχ. Για την εξασφάλιση καλύτερης θέας, έχει προβλεφθεί η χρήση ειδικού ανυψωτικού μηχανήματος που θα μετακινήσει την εξέδρα των επισήμων σε ύψος 100 μέτρων. Έτσι, ο Giorgos θα βρίσκεται σε ασφαλή απόσταση από το συγκεντρωμένο πλήθος -το οποίο αναμένεται να είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικό...

Καλή λευτεριά παίδες!

Γ.Σ.

Υ.Γ. (Προσθήκη 20.10.2011) Διαβάζω σήμερα: «Να σταθούμε όλοι στο ύψος των εθνικών περιστάσεων» έγραψε πριν λίγα λεπτά στο λογαριασμό του στο Twitter ο Γιώργος Παπανδρέου.
Είδατε; Δεν πέσαμε έξω. Είναι έτοιμος για το μεγάλο Όχι...

ο Μανώλης Μητσιάς στην Ασέα Αρκαδίας: η λυτρωτική επίδραση του τραγουδιού στην ψυχή του δοκιμαζόμενου Έλληνα

(κλικ επάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)

 Ένα σκαρίφημα με αφορμή την πρόσφατη (12.08.2011) συναυλία του Μανώλη Μητσιά στην Ασέα Αρκαδίας, για τα 100 χρόνια από την γέννηση του Νίκου Γκάτσου. Στην συναυλία αυτή παρευρέθηκα και ...μαγεύτηκα. 

Σχετικό άρθρο μου με τίτλο "Ποίηση, τραγούδι και πολιτική: με αφορμή την συναυλία του Μανώλη Μητσιά στην Ασέα Αρκαδίας για τα 100 χρόνια από την γέννηση του Νίκου Γκάτσου" δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Αρκαδικά Νέα -στο φύλλο Αυγούστου 2011. Δείτε το εδώ ή κάνετε κλικ επάνω στην φωτογραφία:

Ας αφεθούμε στην μαγεία των στίχων του Νίκου Γκάτσου...

Αλλάζουν οι καιροί, περνάν τα χρόνια 
του κόσμου το ποτάμι είναι θολό 
μα εγώ θα βγω στου ονείρου τα μπαλκόνια 
για να ιδώ σκυμμένο στον πηλό 
καράβια να κεντάς και χελιδόνια 
(...) 
Μα τώρα που η Μεγάλη φτάνει Τρίτη 
και Ανάσταση θα αργήσει να φανεί 
θέλω να πας στην Μάνη και στην Κρήτη 
με συντροφιά σου εκεί παντοτινή 
το λύκο, τον αητό και τον αστρίτη. 
Κι άμα θα δεις κρυφά στο μέτωπό σου 
να λάμπει μια απαλή μαρμαρυγή 
τ' αλλοτινό πεφτάστερο, σηκώσου 
να ζωντανέψεις πάλι μια πηγή 
που καρτερεί στο βράχο το δικό σου.


("Το τραγούδι του παλιού καιρού" - πρώτη εκτέλεση: Μανώλης Μητσιάς, 1998)  
Ακούστε το στο YouTube. 
 

σωτήριον έτος 2011: η κυβέρνηση απαλλάσσει την χώρα από τους αχάριστους ιθαγενείς

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Τελικά βρέθηκε η λύση για έξοδο από το Μνημόνιο: αφού μας έπεισαν ότι δε γίνεται ν' απαλλαγούμε εμείς από το Μνημόνιο, θ' απαλλαγεί εκείνο από εμάς -και μάλιστα με την συγκατάθεσή μας (πού να τρέχουμε τώρα...) και με συνοπτικές διαδικασίες... Κρεμάλα λοιπόν, μια κοινωνική προσφορά του ΓΑΠ με χορηγό την Αγία Τρόικα...
Το σκίτσο είναι πρωτοχρονιάτικο, όμως, ειλικρινά, δε μου "βγαίνει" να κάνω ευχές για το νέο έτος... φοβάμαι πως ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα... μπροστά σε αυτό που έπεται... Μακάρι να διαψευστώ (ορίστε, έκανα κι εγώ την ευχή μου).

Το σκίτσο αναδημοσιεύει το ιστολόγιο Ksipnistere. Ευχαριστώ!

έχει και η γελοιογραφία τα όριά της

Πρόκειται για ένα πρόχειρο σκαρίφημα που εκφράζει (κι εκτονώνει μερικώς) την οργή και αγανάκτηση του ξενιτεμένου γράφοντος με όσα παράλογα συμβαίνουν στην Ελλάδα τον τελευταίο καιρό. Ο βασιλιάς είναι γυμνός και οι αργυρώνητοι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί-εντολοδόχοι της τρόικας σφυρίζουν αδιάφορα. Εν τω μεταξύ, τόσους νεολογισμούς είχε χρόνια να γνωρίσει η ελληνική γλώσσα. Ο πρωθυπουργός αναβαπτίζει τη γλώσσα μας, της δίνει νέα δημιουργική ώθηση. Ο κ. Μπαμπινιώτης υποθέτω πως εργάζεται κοπιωδώς νυχθημερόν ετοιμάζοντας τη νέα, εμπλουτισμένη έκδοση του λεξικού του.
Ο γνωστός γελοιογράφος Στάθης εκμυστηρεύτηκε πρόσφατα μέσα από την στήλη του Ναυτίλος πως, με τον ΓΑΠ πρωθυπουργό, αρχίζει να έχει ...επαγγελματικό πρόβλημα. Πρόκειται για ένα απολαυστικό κείμενο, θα το βρεις εδώ.

η παρολίγον φανέλα της Εθνικής Ελλάδος στο μουντιάλ της Νότιας Αφρικής

Σε αποκλειστικότητα σας παρουσιάζουμε τη φανέλα που επρόκειτο να φορέσουν οι διεθνείς μας στις τρεις τιμητικές εμφανίσεις της Εθνικής Ελλάδος/ΔΝΤ στο Μουντιάλ. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, μετά από παρέμβαση του εκπροσώπου τύπου του ΔΝΤ, κ. Γιώργου Παπανδρέου, αφαιρέθηκε άμεσα η υπογραφή του παντελώς άγνωστου blogger από το κάτω μέρος της φανέλας. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο κ. Γ. Παπανδρέου φέρεται να είπε σε μια αποστροφή του λόγου του: "θα γίνει της Κορέας". Κι έγινε το 0-2 υπέρ της Κορέας...

Επίσης, η FIFA γνωστοποίησε πριν από λίγο ότι τα έσοδα από τα εισιτήρια του αγώνα μεταξύ Ελλάδος/ΔΝΤ και Αργεντινής-εκεί-που-είσαι-ήμουνα, θα διατεθούν για την υποστήριξη του δοκιμαζόμενου ελληνικού λαού. Πάντως, διευκρινίστηκε από επίσημα χείλη πως τα χρήματα θα κατατεθούν σε ελβετική τράπεζα -ποτέ δεν ξέρεις.

Τέλος, παρά το γεγονός ότι το μουντιάλ άρχισε ήδη, συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για την επίσημη ονομασία της Εθνικής μας, με επικρατέστερο το σύνθετο όνομα "Εθνική Ελλάδος (παύλα) ΔΝΤ/ΕΕ/ΕΚΤ χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό, για όλες τις χρήσεις.

Άντε, καλό μουντιάλ και ...καλή λευτεριά.

η "τεχνογνωσία" του ΔΝΤ και μετά θάνατον

Σκίτσο της 05.06.2010 με αφορμή το εκκολαπτόμενο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό που προβλέπει χορήγηση πλήρους σύνταξης (δηλ. όλα τα ψίχουλα) μετά από εργασία 40 ετών... αλίμονο αν μείνει κανείς άνεργος για μερικά χρονάκια... πρώτα θα πάει στον άλλον κόσμο... Προσοχή όμως: το ΔΝΤ νοιάζεται τόσο πολύ για μας, ώστε προσφέρει την "τεχνογνωσία" του και μετά θάνατον! Ευχαριστούμε...

Περισσότερα για το θέμα αυτό στο άρθρο του Γ. Δελαστίκ.

μια Γάζα στις πληγές της ειρήνης μετά την αιματοβαμμένη πειρατεία των Ισραηλινών

Έκανα αυτό το σκαρίφημα μήπως και δώσω τόπο στην οργή. Πρόκειται για ένα μεγάλο, ασυγχώρητο έγκλημα. Δεν έχω λόγια. Διάβασε το σχετικό ρεπορτάζ εδώ κι εδώ.

μεγάλη κρίση στην αγορά της Τρίπολης: βρέθηκε ο ένοχος

Σκίτσο της 23.05.2010. Δημοσιεύθηκε στην μηνιαία εφημερίδα Οδός Αρκαδίας (φύλλο 191 - Μάιος 2010)

Το σκίτσο αυτό το είχα "μέσα" μου από καιρό. Τελικά, το αποτύπωσα στο χαρτί με ...ένα μήνα καθυστέρηση, λόγω έλλειψης ελεύθερου χρόνου. Κι όμως, παρά το πέρασμα του χρόνου, είναι ακόμα επίκαιρο (δυστυχώς) -και είμαστε ακόμα μόνο στην αρχή...
Η ταμπελίτσα ΔΝΤ1 ήταν ιδέα της τελευταίας στιγμής (οποιαδήποτε ομοιότητα με υπάρχοντα ΜΜΕ είναι εντελώς συμπτωματική).

Ελλάς - ΔΝΤ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

Και ζήσανε αυτοί (οι τραπεζίτες) καλά κι εμείς ...να ζήσουμε να τη θυμόμαστε (την περήφανη Ελλαδίτσα).

Χάσαμε τον πόλεμο, ερήμην
(από τις Στιχοπλοκίες της ξενιτιάς)

ΔΝΤ με περιτύλιγμα ΕΕ

Σκίτσο της 25.03.2010.
Αντί προσωπικών σχολίων, προτείνω δύο πρόσφατα άρθρα του Γιώργου Δελαστίκ (Έθνος, 24.03 και 26.03.2010). Η εβδομάδα (ή δεκαετία;) των Παθών τώρα ξεκινά...

μαθαίνουμε για το περιβάλλον εξ απαλών ονύχων

κλικ επάνω στην εικόνα για μεγέθυνση

Το νέο σκαρίφημα δεν έγινε με πένα και χαρτί, αλλά με ...playmobil. Καθώς έπαιζα με το μικρό μου γιο (ηλικίας 17 μηνών παρά κάτι ψιλά), σκέφτηκα να τον προετοιμάσω για το ...μέλλον των ελληνικών δασών. Ψέμματα, απλώς ήθελα να παίξω κι εγώ, να θυμηθώ τα χρόνια εκείνα τα παλιά που έπαιζα με playmobil. Τότε ήταν της μόδας οι Αμερικανοί στρατιώτες, το σχετικό φρούριο και οι Ινδιάνοι (χωρίς φρούριο). Τότε δε γνωρίζαμε τίποτα για ...ανθρώπινα δικαιώματα. Εκατόμβη θυμάτων κι απ' τις δυο πλευρές. Τουλάχιστον για τα παιδιά μικρής ηλικίας, η θεματολογία δείχνει να είναι πιο "ευγενής": δεντράκια, προβατάκια, παιδάκια και μαμάδες. Αξιοσημείωτη είναι η παρεχόμενη δυνατότητα ...δημιουργικής παρέμβασης στα προκάτ σενάρια που απεικονίζονται στα κουτιά συσκευασίας. Ιδού λοιπόν μια μικρογραφία ελληνικού δάσους, πριν και μετά την "αξιοποίησή" του.

εθελοντική αιμοδοσία

κάνε κλικ επάνω στις εικόνες για μεγέθυνση

Σκίτσα από το αρχείο (1998).

Το 1998, ως 4ετής φοιτητής στην Ιατρική Πάτρας είχα τη χαρά να συμμετέχω στην Φοιτητική Ομάδα Εθελοντικής Αιμοδοσίας (ΦΟΕΑ) που ιδρύθηκε εκείνη την εποχή με την υποστήριξη της Καθηγήτριας Αιματολογίας Α. Μανιάτη. Στα πλαίσια της προσπάθειας ευαισθητοποίησης φοιτητών και πολιτών, η ΦΟΕΑ επιμελήθηκε το σχεδιασμό ενημερωτικού φυλλαδίου τεσσάρων σελίδων με μονοχρωμία (low budget ;-), ενώ οι φίλοι της ομάδας μου εμπιστεύθηκαν την εικονογράφησή του. Σκοπός μας ήταν να περιγράψουμε τη διαδικασία της αιμοδοσίας με χιούμορ και κάποια "ελαφρότητα", καθώς απευθυνόμασταν κυρίως σε νέους ανθρώπους. Βλέποντας τα σκίτσα, μάλλον θα νομίζετε ότι ...παίζω με τις φοβίες των υποψηφίων αιμοδοτών! Λέτε να τους αποθάρρυνα;
11 χρόνια μετά, δε γνωρίζω εάν υφίσταται ΦΟΕΑ στην Πάτρα. Διαπιστώνω όμως με χαρά πως η ΦΟΕΑ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων που ιδρύθηκε πριν από εκείνη της Πάτρας (το 1980) είναι δραστήρια κι έχει ιστολόγιο καθώς και σελίδα στο facebook!

Η εθελοντική αιμοδοσία είναι στάση ζωής. Ενημερώσου - γίνε κι εσύ εθελοντής αιμοδότης!
Η ιστοσελίδα του Πανελληνίου Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών εδώ.

Τρίπολη, μια πόλη ερωτική (σκίτσο από το αρχείο)

Σκίτσο από το αρχείο (14.04.2001) που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Οδός Αρκαδίας.

Δίνω συνέχεια σε μια σειρά δημοσιεύσεων παλαιών σκαριφημάτων μου, που αγαπώ ως παιδιά μου. Το συγκεκριμένο σκιτσάκι (φτιαγμένο στο "πόδι", τ' ομολογώ) αναφέρεται στο γνωστό έγκλημα των τελευταίων 30-40 ετών. Η οικιστική βαρβαρότητα, η ασέλγεια στο σώμα της Τριπολιτσάς μας (και σε όλες σχεδόν τις "σύγχρονες" πόλεις της χώρας) ήταν ανελέητη, η καταστροφή είναι πλέον σχεδόν ολοκληρωτική. Κάποια ελάχιστα χαμηλά σπιτάκια απόμειναν μονάχα (για πόσο ακόμα;), που μοιάζουν με μνημόσυνο της χαμένης μας αισθητικής, της απαιδευσίας μας, της κλιμακούμενης πολιτιστικής έκπτωσής μας. Εμείς, βυθισμένοι στη μακαριότητά μας, παθητικοί θεατές όλα αυτά τα χρόνια (ή ενεργοί θύτες), είμαστε συνεργοί στο έγκλημα (φόνος εξ αμελείας για τους περισσότερους από μας, ενώ για άλλους -πολιτικούς άρχοντες και "παρατρεχάμενους", κυρίως- σίγουρα είναι εκ προμελέτης)...

Τις προάλλες, με αφορμή αυτό το θέμα, κάποιος blogger μοιράστηκε μαζί μου τα εξής λόγια του Νίκου Καζαντζάκη (δε γνωρίζω από ποιο έργο του προέρχονται) : "Το τοπίο επιδρά στην ψυχή του ανθρώπου, στο βίωμα και στους κρυφούς λογισμούς του, σαν μουσική. Κάθε φορά που το νιώθεις βαθύτερα, ρυθμίζεσαι καλύτερα μαζί του. Βρίσκεις νέα στοιχεία ισορρόπησης κι ελευθερίας".
Κατόπιν, αναρωτήθηκε: Ποια στοιχεία ισορρόπησης κι ελευθερίας να βρούμε οι σύγχρονοι Έλληνες μέσα στην τόση ασχήμια των πόλεών μας;
Τί να του απαντήσει κανείς... Σιωπή...

Μια παλαιότερη σχετική ανάρτησή μου σε "αδελφό" ιστολόγιο, θα βρεις εδώ.

φαντάρος με τάσεις φυγής (σκίτσο από το αρχείο)

Σκίτσο αρχείου (16.09.2002), από την περίοδο της στρατιωτικής μου θητείας στο Χαλκιό της Χίου, 7 χρόνια πριν. Ένα ...όνειρο φθινοπωρινής νυκτός, σχεδιασμένο στο ιατρείο της μονάδος.
Ας είσαι καλά, όπου κι αν βρίσκεσαι.

Μαλλιαροπούλειο Θέατρο Τρίπολης: χθες, σήμερα, αύριο (σκίτσο από το αρχείο)

Ένα παλιό σκιτσάκι (2001 μ.Χ.) που δημοσιεύθηκε στον εφημερίδα Οδός Αρκαδίας. Μας υπενθυμίζει την πολυετή εγκατάλειψη, την ατίμωση που υπέστη το στολίδι της Τρίπολης, το Μαλλιαροπούλειο Θέατρο... Τα χρόνια περνούν, ευτυχώς κάποια πράγματα αλλάζουν σ'αυτό τον τόπο (αφού φτάσουν στο "ως εδώ και μη παρέκει"). Σε λίγον καιρό λοιπόν, πιθανότατα μέσα στο 2010, αναμένεται να ολοκληρωθούν οι εργασίες αναπαλαίωσης του θεάτρου, ακριβώς 100 χρόνια μετά την ανέγερσή του (1910) !

Το Μαλλιαροπούλειο θέατρο κτίστηκε με δωρεά του ιατρού Ιωάννη Μαλλιαρόπουλου, σε σχέδια του περίφημου αρχιτέκτονα Αναστασίου Μεταξά. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ. Επίσης, το τελευταίο φύλλο (Μαρτίου 2009) της εφ. Οδός Αρκαδίας αναφέρεται σχετικώς στη σελ.18.

Όλα καλά και όμορφα. Μένει μόνο μια ..."λεπτομερειούλα": ν'αποκτήσουμε μια μέρα την Παιδεία που θα είναι επιτέλους αντάξια της ιστορίας του τόπου μας. Ώστε το Μαλλιαροπούλειο Θέατρο να μην καταντήσει να κόβει εισιτήρια ως ...μουσείο, σα να πρόκειται για μνημόσυνη τελετή περασμένων μεγαλείων. Ευτυχώς, η Θεατρική Ομάδα Τρίπολης, τα τελευταία 25 χρόνια φροντίζει να μας ανοίγει διάπλατα παράθυρο με θέα στην κατά τ'άλλα ακριβοθώρητη (για την Τρίπολη) τέχνη του θεάτρου. Από τη γωνιά αυτή θέλω να ευχαριστήσω όλα τα μέλη της θεατρ. ομάδας για την προσφορά τους στη πόλη μας, ιδιαιτέρως δε τη Γεωργία Δάλκου.

ιστορίες από τον στρατό: πρωινή αναφορά τη Μεγάλη Πέμπτη (σκίτσο από το αρχείο)

Σκίτσο από το αρχείο (02.05.2002). Εκείνη την περίοδο ήμουν φαντάρος στη Χίο. Ήταν η πρώτη φορά που έκανα Πάσχα μακριά από την Τρίπολη και την οικογένειά μου... Πέρασαν 7 ολόκληρα χρόνια από τότε!

ο χαρταετός πεθαίνει στον αέρα

Ένα καθαροδευτεριάτικο σκαρίφημα-μνημόσυνο των παιδικών μας ονείρων...

ακούστε το "βαλς των χαμένων ονείρων" του Μάνου Χατζιδάκι (YοuTube)

η απόδραση Παλαιοκώστα εισάγει νέα έθιμα

σκαρίφημα της 02.03.2009, δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο Παραπολιτική